YAMAWA SOLUTIONS

มีคำถามเกี่ยวกับการชุบผิวหลังจากต๊าปเกลียวในด้วยต๊าปเกลียวเมตริก

ตัวอย่างเช่น หากต้องการชุบผิวบนพื้นผิวเรียบให้มีความหนา 10 μm

เมื่อทำการชุบผิวบนเกลียวใน ควรใช้ต๊าปที่มีขนาดใหญ่กว่าต๊าปมาตรฐานเท่าใด

เพื่อให้ได้ความหนาชุบเทียบเท่า 10 μm?

โดยทั่วไป เมื่อมีการชุบผิวบนเกลียวใน เส้นผ่านศูนย์กลางพิตช์ (Pitch Diameter)

ของเกลียวในจะลดลงประมาณ 4 เท่าของความหนาชุบ

ในตัวอย่างนี้:10 μm × 4 = 40 μm

ดังนั้น จึงแนะนำให้ใช้ต๊าป Oversize ที่มีค่าความเผื่อมากกว่าต๊าปมาตรฐานประมาณ: +40 μm

มุมครึ่งหนึ่งของเกลียวเมตริกมีค่า 30°ดังนั้น รูปสามเหลี่ยม a-b-c จึงเป็นสามเหลี่ยมมุมฉาก
ที่มีอัตราส่วนด้านเป็น 1 : 2 : √3 ดังแสดงในรูป A
ดังนั้น เมื่อความหนาของการชุบที่ตำแหน่ง ab เท่ากับ 10 μm
ค่าที่วัดในทิศทางของเส้นผ่านศูนย์กลางพิทช์ จะเป็น:
10 μm × 2 = 20 μm
และเนื่องจากค่า 20 μm นี้เป็นค่าของเกลียวเพียงด้านเดียว
เมื่อรวมอีกด้านของเกลียวที่อยู่ตรงข้ามกัน จะได้ค่ารวมเท่ากับ:

เราใช้ น้ำมันตัดกลึงชนิดละลายน้ำ สำหรับงานต๊าปเกลียว

ได้ยินมาว่า ประสิทธิภาพของดอกต๊าปสามารถเปลี่ยนแปลงได้มาก

ขึ้นอยู่กับชนิดของน้ำยาหล่อเย็นและน้ำมันตัดกลึงที่ใช้

ควรระมัดระวังเรื่องใดบ้างในการเลือกใช้น้ำยาหล่อเย็นและน้ำมันตัดกลึง?

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การควบคุมอัตราส่วนระหว่างน้ำมันเข้มข้นกับน้ำ ในน้ำมันตัดกลึงชนิดละลายน้ำ

เมื่อสัดส่วนของน้ำมันเข้มข้นลดลง: ดอกต๊าปจะสึกหรอเร็วขึ้น, เกิดปัญหาเศษโลหะเชื่อมติดได้ง่าย

มีอุปกรณ์หลายประเภทสำหรับตรวจวัดอัตราส่วนความเข้มข้นของน้ำมัน แต่สำหรับการตรวจสอบหน้างาน

ผมคิดว่า “รีแฟรกโตมิเตอร์แบบมือถือ” เป็นอุปกรณ์ที่เหมาะสมที่สุด

นอกจากนี้ หากน้ำมันตัดกลึงเสื่อมสภาพ มีกลิ่นเหม็นบูด หรือเกิดการปนเปื้อน ควรเปลี่ยนใหม่ทันทีครับ

ผมกำลังทำเกลียวโบลต์ขนาด M12 × 1.5 ซึ่งมีหัวโบลต์รูปทรงพิเศษ จึงจำเป็นต้องกลึงเกลียวนอกด้วยเครื่องกลึง

แม้ว่าดายจะสามารถตัดเกลียวได้ แต่ขนาดเกลียวที่ได้กลับไม่ถูกต้อง

ทำให้น็อตไม่สามารถขันเข้ากับโบลต์ได้อย่างเหมาะสม

เกลียวนี้ถูกทำด้วย ดายแบบปรับขนาดได้แต่แม้จะปรับดายแล้ว ขนาดเกลียวยังคงใหญ่เกินไป

ดูเหมือนว่ากระบวนการเก็บผิวเกลียวนอกจะยังไม่สมบูรณ์

มีวิธีแก้ไขปัญหาโบลต์ที่ผ่านการขึ้นรูปแล้วนี้หรือไม่?

ดายที่ใช้สำหรับทำเกลียวนอก น่าจะเป็น ดายแบบปรับขนาดได้แบบมีสกรูปรับ

สกรูปรับของดายนั้นมีหน้าที่ช่วยปรับขนาดเกลียวให้เล็กลงได้เล็กน้อย

แต่ไม่มีฟังก์ชันในการบังคับลดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของดายให้เล็กกว่าช่วงการปรับขั้นต่ำได้

ดังนั้น ระหว่างการขึ้นรูป ดายอาจเกิดการถ่างตัวบริเวณร่องปรับ ส่งผลให้เกลียวที่ตัดออกมามีขนาดใหญ่เกินไป

ผมคิดว่าคุณจะสามารถทำเกลียวนอกได้ดีกว่ามากด้วย “โซลิดดาย : D”

รุ่นใหม่ของเรา เพราะตัวดายไม่ถ่างออกเหมือน ดาบแบบปรับขนาดได้

“โซลิดดาย : D” สามารถตัดเกลียวนอกได้อย่างแม่นยำและมั่นคงกว่า ดายแบบปรับขนาดได้เนื่องจากเป็นดายแบบชิ้นเดียว ที่ไม่มีร่องปรับ ดังนั้น

ในการทำเกลียวนอก PT ได้ยินมาว่า โซลิดดาย ให้ผลลัพธ์ดีกว่า ดาย แบบทั่วไป

แต่เมื่อทดลองนำ โซลิดดาย PT 1/4 สำหรับเกลียวท่อ ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก 38 mm

ไปใส่กับ ด้ามจับดายมาตรฐานขนาด 38 mm ที่ใช้กับเกลียวเมตริก กลับไม่สามารถใช้งานได้

ดูเหมือนว่าตำแหน่งรูสำหรับขันยึด ดาย เข้ากับ ด้ามจับ จะต่างกัน

ผมจะสามารถใช้งาน โซลิดดาย PT สำหรับเกลียวท่อกับ ด้ามจับมาตรฐานได้อย่างไร?

แม้ว่าจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก (O.D.) เท่ากัน แต่โซลิดดาย PT สำหรับเกลียวท่อมาตรฐาน JIS

จะมีตำแหน่งรูยึดสกรูแตกต่างจาก ดาย มาตรฐานสำหรับเกลียวเมตริก

ดังนั้น โซลิดดาย ของ YAMAWA รุ่นเดิมจึงไม่สามารถใช้ร่วมกับ ด้ามจับดายมาตรฐาน ได้

อย่างไรก็ตาม YAMAWA ได้พัฒนา

“โซลิดดาย รุ่น D สำหรับเกลียวท่อ”

ซึ่งออกแบบให้มีตำแหน่ง รูยึดสกรู เหมือนกับ ดาย มาตรฐาน

จึงสามารถติดตั้งและขันยึดกับ ร่วมกับ ด้ามจับดายมาตรฐานได้โดยตรง

เมื่อต้องการสั่งซื้อ กรุณาระบุว่า “โซลิดดายสำหรับเกลียวท่อ : รุ่น D”

เพื่อให้ได้รุ่นที่รองรับการใช้งานกับด้ามจับมาตรฐาน

ต้องการทำเกลียวในวัสดุสเตนเลส โดยปกติจะใช้น้ำมันตัดชนิดไม่ละลายน้ำร่วมกับต๊าปร่องเลื้อยสำหรับสเตนเลส

รุ่น SU-SP และต๊าปร่องตรงสำหรับสเตนเลส รุ่น SU-PO

แต่ครั้งนี้มีงานขนาด M7×1 และ M10×0.75 ซึ่งไม่ค่อยมีใช้งานทั่วไป จึงมีเพียงต๊าป SP มาตรฐานอยู่แล้ว

สามารถนำมาใช้งานได้เลยหรือไม่ และอยากลดปัญหาระหว่างการต๊าปให้ได้มากที่สุด

หากต้องการต๊าปเกลียวในสเตนเลส แนะนำให้เพิ่มการเคลือบผิวแบบ การเคลือบผิวด้วยออกไซด์ให้กับต๊าปที่มีอยู่

กระบวนการนี้เป็นการเคลือบที่ใช้กับต๊าปรุ่น SU-SP และ SU-PO อยู่แล้ว

ต่อไปนี้คือรายละเอียดเกี่ยวกับประสิทธิภาพและข้อดีของการเคลือบดังกล่าว

การเคลือบผิวด้วยออกไซด์คืออะไร

ในแบบงานของผมมีระบุว่า
“กรุณาใส่ อินเสิร์ตคอยล์และทำเกลียวตัวเมียให้เสร็จสมบูรณ์”
อยากทราบว่า “อินเสิร์ตคอยล์” คืออะไร? และสามารถใช้ต๊าปทั่วไปในการทำเกลียวสำหรับ อินเสิร์ตคอยล์ได้หรือไม่?

อินเสิร์ตคอยล์ คือคอยล์ลักษณะคล้ายสปริงที่ใช้สำหรับเสริมความแข็งแรงหรือซ่อมแซมเกลียวตัวเมีย
โดยทั่วไปมักเรียกว่า STI (Screw Thread Insert) หรือ Helical Insert Coil
เกลียวตัวเมียสำหรับใช้งานร่วมกับ อินเสิร์ตคอยล์ จำเป็นต้องทำด้วย

“ต๊าปเฉพาะสำหรับ อินเสิร์ตคอยล์"

ดังนั้น ไม่สามารถใช้ต๊าปมาตรฐานทั่วไปในการทำเกลียวประเภทนี้ได้

ผมกำลังใช้ ต๊าปร่องเลื้อย ขนาด M6 × 1 เพื่อทำรูตัน แต่พบว่า ปลายต๊าปไปชนก้นรูก่อนที่จะต๊าปได้ถึงความลึกเกลียวที่ต้องการ

ผมต้องการลบ/ลับปลายต๊าปออก แต่ไม่แน่ใจว่าสามารถลับออกได้มากแค่ไหน โดยไม่ทำให้ต๊าปเสียหาย

รบกวนแนะนำว่าสามารถลับปลายต๊าปออกได้มากเท่าไหร่?

โดยปกติ ต๊าปขนาด M6 หรือต่ำกว่า มักมี “จุดนูนตรงกลางปลายต๊าป” สามารถลบส่วนปลายตรงกลางนี้ออกได้ด้วยการเจียร อย่างไรก็ตาม ต้องระวังไม่ให้เจียรโดนบริเวณคมตัดของช่วง แชมเฟอร์ เด็ดขาด

ต๊าปแบบจ่ายน้ำหล่อเย็นภายในสามารถแบ่งได้ตาม

ลักษณะการไหลของน้ำหล่อเย็น ได้แก่

การจ่ายผ่าน “รูตรงกลางปลายต๊าป”

หรือ “รูด้านข้างของต๊าป”

แล้วควรเลือกใช้ต๊าปแบบไหนจึงจะเหมาะสม?

การเลือกใช้ ต๊าปแบบจ่ายน้ำหล่อเย็นภายใน
สามารถพิจารณาได้จากประเภทของงานต๊าปว่าเป็น: รูทะลุ หรือ รูตัน

น้ำมันต๊าปถูกจ่ายผ่านรูตรงกลางของต๊าป และไหลออกที่ ปลายต๊าปบริเวณก้นรูที่เจาะจากนั้น
น้ำมันจะถูกดันย้อนกลับขึ้นมาตามร่อง ออกจากรู

ส่งผลให้:น้ำมันไปหล่อลื่นบริเวณ คมตัดช่วงแชมเฟอร์ ของต๊าป และหล่อลื่นผิวด้านในของรู
ได้ทั่วถึง

ต๊าปแบบการจ่ายน้ำหล่อเย็นผ่านแกนกลางของต๊าป จะจ่ายน้ำมันผ่านรูตรงกลางของต๊าป แต่ในกรณี งานรูทะลุ น้ำมันจะไหลออกจากปลายรูทันที

ส่งผลให้: น้ำมันไม่สัมผัสผิวด้านในของรูและไม่ไปหล่อลื่นบริเวณคมตัดของต๊าป

น้ำมันต๊าปจะถูกจ่ายออกจาก รูด้านข้างของต๊าป สำหรับงานต๊าปรูทะลุ

โดยน้ำมันจะ: ไปหล่อลื่นบริเวณคมตัดช่วงแชมเฟอร์

ตัวอักษร “P” ในรหัส N+RS G7 M6×1 P ของ โรลต๊าป หมายถึงอะไร?

ตัวอักษร “P” หมายถึง ความยาวส่วนลบมุมของดอกต๊าปแบบปลั๊กของโรลต๊าป
ใช้สำหรับ: งานต๊าปรูทะลุ
ส่วนตัวอักษร “B” หมายถึง ความยาวของส่วนปลายแชมเฟอร์
ใช้สำหรับ: งานต๊าปรูตัน

“P” : ต๊าปแบบปลั๊ก สำหรับงานต๊าปรูทะลุ มีช่วง แชมเฟอร์ยาว 4 พิทช์
“B” : ต๊าปบ็อททอม สำหรับงานต๊าปรูตัน มีช่วง แชมเฟอร์ยาว 2 พิทช์
ช่วงแชมเฟอร์ แบบปลั๊ก ที่ยาวกว่ามีข้อได้เปรียบสำหรับการต๊าปรูทะลุ
เนื่องจากช่วงนำรีด 4 เกลียว ช่วยเพิ่มอายุการใช้งานของต๊าปได้ดีกว่าในการต๊าปรูทะลุ

สิ่งสำคัญคือควรเข้าใจความแตกต่างระหว่างตัวอักษร “P” และ “B” เนื่องจากตัวอักษรเหล่านี้ใช้แสดงความยาวจริงของช่วง แชมเฟอร์ โดย:

“P” หมายถึง ปลั๊กแชมเฟอร์

“B” หมายถึง บ็อททอมแชมเฟอร์

ในแคตตาล็อก YAMAWA มักแสดงเป็น “4P” และ “2P” โดยไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมไว้

โดยปกติผมใช้ น้ำมันหล่อเย็นชนิดผสมน้ำในการต๊าปเกลียวขนาดใหญ่กว่า M30 ในเหล็ก 1018 แต่พบปัญหา ผิวเกลียวฉีก ไม่ทราบว่ามีวิธีแก้ไขปัญหานี้หรือไม่?

อันดับแรก YAMAWA แนะนำให้เปลี่ยนน้ำมันต๊าป จาก น้ำมันหล่อเย็นชนิดผสมน้ำ เป็น น้ำมันต๊าปแบบไม่ผสมน้ำ

นอกจากนี้ การใช้ ต๊าปที่มีผิวเคลือบแบบออกไซด์ จะช่วยให้ได้ ผิวเกลียวที่เรียบและมีคุณภาพดีขึ้นอย่างชัดเจน

การใช้ น้ำมันต๊าปแบบไม่ผสมน้ำ จะช่วยเพิ่ม คุณสมบัติการหล่อลื่น ให้กับกระบวนการต๊าปและช่วยลดปัญหา เศษโลหะเชื่อมติด บริเวณส่วนเกลียวของต๊าป

โดยที่ เศษโลหะเชื่อมติด เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดผิวเกลียวฉีก

ในทางกลับกัน น้ำมันหล่อเย็นชนิดผสมน้ำมีคุณสมบัติการหล่อลื่นต่ำกว่าเนื่องจากโดยทั่วไปมีอัตราส่วน:

• น้ำมันประมาณ 5%
• น้ำประมาณ 95%

ดังนั้นน้ำมันชนิดนี้จึงทำหน้าที่หลักเป็น ตัวระบายความร้อน

❌ ไม่ใช่ สารหล่อลื่นสำหรับการตัด โดยเฉพาะในงานต๊าป

โปรดดูภาพตัวอย่างด้านล่างซึ่งแสดงปัญหา เศษโลหะเชื่อมติด ทั้งบนตัวต๊าป และบนผิวเกลียวของชิ้นงาน

โดยทั่วไป การใช้น้ำมันต๊าปแบบไม่ผสมน้ำ สามารถแก้ปัญหาเศษเชื่อมติด และผิวเกลียวฉีก ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
หากเลือกใช้น้ำมันต๊าปที่มีสารเพิ่มความทนแรงกดสูง